فضولی های سارینا خانوم در این سفر...

دختر ناز خودم، دلم برات بگه که در این سفر هم تا جایی که امکانش بود و فضا داشتی از فضولی کردن دریغ نکردی...

تا زمانی که در حرم بودیم، یک لحظه هم پیش ما نمی موندی، یا دنبال کبوترها بودی و یا به بچه ها چه ایرانی و چه عرب گیر می دادی و روزهای آخر هم که کاملا دنبال لیوان های یک بار مصرفی که کنار آب های زمزم می گذاشتن بودی و دائما دستت بود...

ایامی که در هتل بودیم، بیشترش رو خواب بودی و زمانی که بیدار بودی هم به قول بابات کنجکاوی هات به جای خودش باقی بود.......

تلفن هتل رو نگو که همه جوره داغونش کرده بودی و شانس آوردیم که تا روز آخر سالم مونده بود.

بیشتر مواقع دنبال کفش های بابایی بودی که پا کنی و باتجربه ای که داشتی خیلی ماهرانه با کفش های بابا قسمتی از هتل رو راه هم می رفتی.

برای تفریح هم بود بعضی مواقع  با زور می خواستی خودت رو داخل جاکفشی جا بدی...

ایامی که در راهروهای هتل بودیم، به محض اینکه از توی بغل میامدی روی زمین، یا جلوی آب معدنی ها بودی که اصرار داشتی شیشه های بزرگ و سنگین رو بغل بگیری و یا جلوی درهای آسانسور می رفتی...

کلا اینکه تمام این سفر چه مکه و چه مدینه، چه هتل و چه حرم یا من و یا بابایی دنبالت بودیم و به جز مواقعی که خواب بودی ، بقیه زمان ها کاملا در راه بودی و به همه چیز و همه جا دست می زدی و هر جا که دلت می خواست می رفتی ....

ولی جای خودش دختر خانومی هم بودی که جایزه هم از عوامل ثابت هتل گرفتی و روز آخر هم یک سجاده کوچولو، از کاروان خودمون بهت هدیه دادن: 

با اینکه با حضور شما شاید نسبت به بقیه کمتر تونستیم زیارت بریم ولی ایشالاه که خدا همین مقدار ناچیز رو هم که انجام دادیم از ما بپذیره...